De Schoonheid van Vergankelijkheid

Het blijft mij verwonderen hoeveel schoonheid er schuilt in het moment na de bloei. Zoals het blad van een uitgebloeide Euphorbia pulcherrima – ‘de allerschoonste’, beter bekend als de kerstster. Hoe langer je kijkt, hoe meer je ontdekt: structuren, haartjes, aders…

Respect voor de natuur en onze aarde loopt als een rode draad door mijn leven en werk. De kerstster, een symbool van feestelijkheid en schoonheid, blijkt allesbehalve natuurlijk. Dat inzicht zette mij aan het denken. Hoe natuurlijk is iets dat wij als vanzelfsprekend zien? Wat verstaan we onder schoonheid?
____

Rianne Noordegraaf (1973) maakt intieme portretten van natuurlijke vondsten. De beelden zijn tijdloos, aards en sensueel; ze nodigen uit tot verstilling en blijven intrigeren.

Ze fotografeert bladeren, bloemen, vruchten… op het kantelpunt tussen bloei en verval: vergankelijk, rauw en toch zachtaardig. Geen botanische documentaire, maar een persoonlijke vertaling van wat haar raakt. Door haar onderwerpen tot in het kleinste detail te bestuderen en heel dichtbij te komen, ontstaat een spanningsveld tussen intimiteit en vervreemding. Wat we denken te kennen, krijgt een nieuwe vorm.

Met haar serie Wonderlijk, onderdeel van De Schoonheid van Vergankelijkheid, kreeg ze in 2024 erkenning als finalist bij zowel de Europese FEP Awards als de Nederlandse DuPho SO Awards.
In 2025 ontving zij goud bij Black and White International Photo Awards en zilver bij FotoSlovo in categorie stilleven.

De jury van de SO Awards omschreef de serie:

“Deze serie confronteert. De jury voelde zich ongemakkelijk door zowel de vorm als de beweging in de beelden, en dat is een goed ding. Het ziet er getekend uit met een graphite pencil, dat voegt een kunstvorm toe. Je zoomt in en ziet alles, het zit in de details. De serie nodigt uit om je fantasie erop los te laten.”.

Een persoonlijke drijfveer

Voor Rianne is fotografie meer dan een ambacht; het is haar manier van zijn. Van nature verlegen en observerend, vond ze via de camera een taal die emoties uitdrukt waar woorden tekortschieten. Om iets écht te kunnen vastleggen, moet je durven dichtbij komen. Dat vraagt om openheid, ook van de maker. Juist die kwetsbaarheid wil ze delen in haar beelden.

Haar werk groeide in de afgelopen jaren van portretfotografie naar autonoom werk. De natuur vormt haar belangrijkste bron. Ze noemt haar gevonden objecten “juweeltjes”, vergankelijke fragmenten die een stille kracht in zich dragen.

Werken met aandacht

Rianne kiest bewust voor ambachtelijke processen, natuurlijke materialen en minimale verspilling. Haar beelden worden gedrukt op Japans (handgeschept) papier, gekozen om de kwaliteit, de uitstraling en de manier waarop het past bij haar werkwijze.

Afdrukken zijn los verkrijgbaar, maar wanneer een werk aan haar wordt toevertrouwd voor inlijsting, werkt zij samen met een vakman die haar oog voor precisie en zorg deelt.